Viva Las Vegas?

Een stad van casino’s, gokverslaving, (verloren) geld en in de zomer vooral een stad van warmte. In Las Vegas komen in die tijd de temperaturen met gemak boven de 100 graden Fahrenheit. Voor ons als Europeanen zegt dat natuurlijk niks en betekent het continu omrekenen, want who the fuck rekent er nou in Fahrenheit? Overigens komt het neer op 40 graden Celsius. Wij hadden zelfs het geluk dat er een ware hittegolf in aantocht was. Klaarblijkelijk heeft zelfs een woestijnstad hittegolven. Kortom, je stapt de bus uit en wordt direct geconfronteerd met 40+ temperaturen en schroeiend asfalt.

Bam!

Je besluit je te begeven naar ‘the Las Vegas Boulevard’ oftewel ‘The Strip’. Echter, om daar te komen moet je jezelf eerst manouvreren langs alle ‘information managers’, dat zijn in de regel zwervers die je de weg wijzen en om geld vragen. Of… ze spreken je aan en vragen alleen om geld. Het begint me hier overigens op te vallen dat Amerikanen goed zijn in praten, maar meestal praten ze over niks. Veel ‘how are you’-s en ‘where are you from’-s naar toeristen en onderling gewoon even lekker klagen over wat er op dat moment misgaat. Veel voorkomend zijn ook de licht schizofrene personen die standaard tegen zichzelf praten. Dat neemt niet weg dat er ook Amerikanen zijn die met hun praatje wel informatief zijn. Zo zijn we er meerdere keren opgewezen dat ons hostel zich bevindt in wat zij noemen ‘the naked city’. Een met zwervers,- en druggeinfesteerd deel van de stad waar je ’s avonds beter niet door kan lopen. (Hooray..). Aangevallen en beroofd worden blijkt daar heel ‘normaal’ te zijn.

Bam!

Uiteindelijk sta je dan in een casino en geniet van je van de airconditioning. Eigenlijk mag ik niet eens casino zeggen, omdat het een resort waarvan het casino onderdeel is. De rest wordt opgevuld met replica’s van Europese steden (Paris, New York), leeuwenkooien (MGM Grand) en de droomvlucht van de Efteling (Bellagio). Het ene resort is nog indrukwekkender dan de ander, of moet ik zeggen gekker? Gekgenoeg, is er wat betreft openbaar vervoer maar één echte buslijn die over ‘The Strip’ gaat en alle resorts met elkaar verbindt. Het grote nadeel hiervan is dat er bij ieder resort gestopt wordt en het dus tergend langzaam gaat om van ‘The Strip’ naar ‘The Naked City’ te komen. Daarbij komt helaas ook dat de weg volstaat met stoplichten en net op het moment dat de bus opgetrokken is (wat langzaam lijkt te gaan met automaten) er weer vol op de rem wordt getrapt.

Bam!

Door de temperatuur lijken de dagen in Las Vegas dan ook langzaam te gaan. Beter gezegd, je wordt er zelf motorisch langzaam van. Als verschrompeld veenlijk sleep je je gesmolten slippertjes over het asfalt en de betonblokken. Daarbij komt ook nog dat alles sowieso later begint (want in de avond is het pas enigszins draaglijk), waardoor je eigenlijk al uitgeleefd bent voordat de dag volgens LV standaarden pas net begonnen is. We hebben daarom de laatste anderhalve dag heerlijk doorgebracht aan het “zwaarbewaakte” (en uitsluitend voor gasten gereserveerde) zwembad van het Bellagio. De laatste avond was ik er, ondanks het geweldige Bellagio, klaar mee. De bus stond te wachten en we moesten gaan. Geen Las Vegas, geen ondraaglijke warmte en even geen ‘information managers’ meer. Dicht die deur.

BAM!